تبليغاتX
(*) (*) (*) اي باغ بزرگ نا اميدي کفر است ...... تو تجربه شکوفه دادن داري (*) (*) (*) يادداشتهای يک خوری
يادداشتهای يک خوری

...شاید برای آغاز با هم بودن باید نوشت، امتحان کنیم

راز ماندگاری فرهنگ ها ، مکتب ها و تمدن ها چیست؟

چرا مردم بعضی از جوامع همیشه حرفی برای گفتن دارند و بعضی دیگر برای همیشه در تاریخ هضم می شوند...؟

و به آنچنان سرنوشتی دچار می گردند که گویی هرگز نزیسته اند...

اینک من و شما چگونه ایم ؟ آیا واقعاً می خواهیم ماندگار باشیم ؟

یا ترجیح می دهیم در این دو روز زندگی آنقدر حقیر بمانیم که دیگران بجایمان حرف بزنند؟

کدام یک را می پسندیم :

 اینکه خود سرنوشت خویش را رقم بزنیم یا نه! سرنوشت مان را آنگونه که می خواهند رقم بزنند؟

 

(موضوع کلی:

نقش باسوادان و تحصیل کرده ها در اجتماع - بخصوص اجتماع خور در چند ساله اخیر)


ادامه مطلب
نوشته شده در 86/04/07ساعت 20 توسط شهرام صالحی| |

 

(*)(*)(*) اگر تمام شب را به خاطر از دست دادن خورشيد گريه کنيم .....(*)(*)(*)..... بدون شک لذت ديدن ستاره ها را هم از دست خواهيم داد (*)(*)(*)
 

:اين صفحه را به دوستان خود ايميل کنيد
------------------------------------------------------------
نام دوستتان:
ايميل دوستتان
نام شما:
ايميل شما:

بازگشت به صفحه اصلي وبلاگ
يادداشتهاي يک خوري